آيا گريه کردن درنماز نمازمان راباطل مي کند؟
الحمدلله،
چنانچه گريه کردن بر انسان غلبه نکند بگونه ايکه صدايش بالا نرود، نماز را باطل نمي کند حال اين گريه بدليل خشيت وي در نماز باشد يا به سبب مصيبتي وارده بر او باشد.
اما اگر همراه با صوت باشد؛ (دو حالت وجود خواهد داشت:) (اول) اگر شخص نمازگذار به سبب شنيدن مصيبتي گريه نمايد و صدايش را بلند کند نماز وي باطل مي شود ولي اگر گريه بر او غلبه کرد ولي همراه با صوت نبود نماز صحيح است. ان شاءالله.
(دوم)اما چنانکه گريه به سبب خشوع باشد ايرادي بر آن نيست (هرچند که همراه با صوت باشد)، زيرا اين امر از صفات مومنان خاشع است، حال فرق نمي کند که در سجده باشد يا يکي از هيئات نماز باشد، الله تعالي مي فرمايد:
« وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعاً» [الإسراء:109]. آنها (بىاختيار) به زمين مىافتند و گريه مىکنند؛ و (تلاوت اين آيات، همواره) بر خشوعشان مىافزايد.
و پيامبر صلي الله عليه وسلم و صحابه و سلف صالح در نمازشان از ترس و خشيت باري تعالي گريه مي کردند.(منبع: اسلام ويب)
شيخ ابن جبرين رحمه الله در اين زمينه مي گويد:" گريه مسنون و مستحب به هنگام شنيدن قرآن است و يا بهنگام شنيدن خطبه و وعظ و مانند آنها ، چنانکه الله تعالي مي فرمايد:
« إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمَن خَرُّوا سُجَّدًا وَبُكِيًّا»(مريم 58)
آنها کسانى بودند که وقتى آيات خداوند رحمان بر آنان خوانده مىشد به خاک مىافتادند، در حالى که سجده مىکردند و گريان بودند.
و همچنين اهل سنن از عبدالله بن الشخير روايت مي کنند که گفت:« رأيت رسول الله - صلى الله عليه وسلم - يُصلي، وفي صدره أزيز كأزيز المرجل من البكاء» رسول الله صلي الله عليه وسلم را ديدم در حاليکه نماز مي گزاردند و سينهء مبارک مانند آواز ديگ "از گريه" صدائي داشت.
پس اگر گريه به سبب خشيت باشد نماز را باطل نمي کند و همچنين به هنگام شنيدن قرآن (در نماز يا غير آن) زيرا اين امر بر انسان غلبه مي کند و امکان رد آن وجود ندارد ولي جايز نيست که عمدا صداي خود را بالا برد همچنانکه نبايست در آن (گريه در نماز) مباهات کرد و به قصد تمجيد و شهرت بين مردم گريه نمود زيرا اين امر ريا است که اعمال آدمي را باطل مي کند..."(فتاواي ابن جبرين شماره 7384)
بنابراين گريه کردن به سبب خشيت در نماز باعث باطل شدن آن نمي شود و جايز و حتي مستحب است و همانطور که در فوق آمد پيامبر صلي الله عليه وسلم و صحابه در نماز گريه مي کردند:
وعَن عبد اللَّه بنِ الشِّخِّير. رضي اللَّه عنه. قال: «أَتَيْتُ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَهُو يُصلِّي ولجوْفِهِ أَزِيزٌ كَأَزِيزِ المرْجَلِ مِنَ البُكَاء.» حديث صحيح رواه أبو داود. والتِّرمذيُّ
از عبد الله بن شخير رضي الله عنه روايت شده که گفت:
خدمت رسول الله صلي الله عليه وسلم آمدم در حاليکه نماز مي گزاردند و سينهء مبارک مانند آواز ديگ "از گريه" صدائي داشت.
وعن ابن عَمَر، رضي اللَّه عنهما، قال: « لَمَّا اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم وَجَعُهُ قيلَ لَهُ في الصَّلاَةِ فقال: « مُرُوا أَبا بَكْرِ فَلْيُصَلِّ بالنَّاسِ » فقالتْ عائشةُ ، رضي اللَّه عنها: إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ رَقيقٌ إِذا قَرَأَ القُرآنَ غَلَبَهُ البُكاءُ » فقال: « مُرُوهُ فَلْيُصَلِّ » .
وفي رواية عن عائشةَ ، رضي اللَّه عنها، قالَت: قلت: إِنَّ أَبا بَكْرٍ إِذا قَامَ مقامَكَ لَم يُسْمع النَّاس مِنَ البُكَاء. متفقٌ عليه.
ابن عمر رضي الله عنهما ميگويد:
چون بيماري پيامبر صلي الله عليه وسلم شدت گرفت برايش از نماز گفته شد، فرمود: ابوبکر را بگوئيد تا براي مردم نماز گزارد. عايشه رضي الله عنها گفت: وي مردي نرم دل است و وقتي قرآن بخواند گريه بر وي غالب شود. آنحضرت صلي الله عليه وسلم فرمود: وي را بگوئيد تا بر مردم نماز گزارد.
در روايتي از عايشه رضي الله عنها آمده که گفتم: وقتي ابوبکر به جايتان ايستاده شود، از شدت گريه مردم صداي او را نمي شنوند.
حديث العْرباض بنِ ساريةَ . رضي اللَّه عنه، قال: وعَظَنَا رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم مَوْعِظَةً وَجِلَتْ منها القُلُوب، وذَرَفْت منْهَا العُيُونُ » . وقد سبق في باب النهي عن البدع.
حديث عرباض بن ساريه رضي الله عنه است که گفت:
رسول الله صلي الله عليه وسلم براي ما موعظه اي فرمود که دلها از آن هراسان شد و چشم ها از آن اشکبار.
والله اعلم
وصلي الله وسلم علي محمد و علي آله و اتباعه الي يوم الدين
سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com
| 
